„Cesarz” Ryszarda Kapuścińskiego to dzieło szczególne. Uwagę trzeba zwrócić przede wszystkim na nietypowe wzorce zachowań oraz zakres obowiązków. Hajle Sellasje został 225 cesarzem Etiopii w 1930 roku. Do 1075 roku udało mu się utrzymywać swoich poddanych w posłuszeństwie. Kapuściński miał na celu przede wszystkim pokazać świat, który został zmieniony karabinami maszynowymi. Świat, gdzie trwała wojna domowa, w którym ludzie niegdyś dygnitarze stojący u boku cesarza, nieco później ukrywający się przed nim. Tylko nieliczni pozostali w Addis Abebie, miejscu, gdzie jak się okazuje można najłatwiej zmylić czujność miast. W książce jest mowa o Lulu, piesku rasy japońskiej, który jednocześnie był własnością cesarza. Lulu miał pełne prawo spać w łóżku cesarskim, a podczas ceremonii często zdarzało mu się uciekać cesarzowi z kolan i siusiać dygnitarzom na buty. Tym z kolei nie można było się nawet poruszyć w taki sposób, aby wyrazić dyskomfort z powodu mokrej stopy w bucie. Zbiór reportaży to przede wszystkim wspomnienia ludzi żyjących u boku cesarza, którzy na własnej skórze doznali bezdusznego traktowania.

pozycjonowanie stron warszawa, Torby Reklamowe, pozycjonowanie strony, facebook, Telemarketing, kampanie reklamowe, Praca Łódź, ulotki katowice